Recent ben ik ouderwets van mijn stoel gevallen toen twee vrouwelijke zakenrelaties los van elkaar hun ervaringen met twee vooraanstaande executive search bureaus beschreven. In beide gevallen was er sprake van ouderwetse denkpatronen die op hen werden geprojecteerd. De eerste dame was uitgenodigd om te komen praten over een functie bij het bureau zelf. De tweede dame werd getoetst voor een zware functie binnen haar eigen organisatie.
In beide gevallen werd vooral doorgezaagd over het feit dat ze kinderen hadden en hoe ze dachten dat te combineren? Toen dame twee vroeg of deze vraag ook werd voorgelegd aan haar mannelijke concurrent werd ze wat glazig aangekeken. Wat beide dames met name stoorden was het feit dat ze vooraf al een stempel kregen van ‘niet bereikt hard te werken’. Terwijl beiden fulltime werken en zeer ambitieus zijn.
Kijk, op zo’n manier wordt het wel erg lastig gemaakt om door te stromen. Maar kun je het de executive search bureaus kwalijk nemen? Nee, eigenlijk niet.
De partners van beide executive search bureaus bestaan uit hoogopgeleide, old boys network, 40-50 jarige heren die waarschijnlijk allemaal een traditionele thuissituatie hebben waarbij hun echtgenotes voor de opvoeding van de kinderen heeft gezorgd. Voor hen heeft dit optimaal gewerkt en een andere variant is dan toch lastig voor te stellen. Onbewust zoek je toch bevestiging van je eigen keuze.
De oplossing kan zijn executive searchbureaus opgericht door vrouwen voor vrouwen. Persoonlijk gaat mijn voorkeur echter uit naar een verandering binnen de bestaande bureaus. Neem toch maar die dame met kinderen in dienst en zie wat voor positief verschil dit binnen het team kan maken.
Gerelateerde artikelen:
4 Reacties op “Vrouw met kind…? De houding van executive search bureaus”
Wat dacht je van deze actualiteit: dat schiet ook niet echt op. Dezelfde types wellicht die bij de politie selecteren???
Persoonlijk ben ik niet zo’n fan van geforceerd werven. Een benoeming tegenhouden omdat de kandidaat een man is, gaat mij te ver.
Wel is interessant om te kijken waarom er 17 mannen en slechts 3 vrouwen zijn gestart: waren er geen vrouwelijke kandidaten of zijn zij massaal afgewezen? In het laatste geval, op welke gronden? Bij mijn voorbeelden werden ‘vrouwen’ zaken meegenomen in de procedure die niet relevant waren. Ja ze waren moeder, maar ze werken fulltime. Geen enkele reden dus om zo lang bij het onderwerp kinderen stil te staan.
Kan me voorstellen dat bij de Politie wellicht ook zoiets meespeelt. Wellicht heeft iedereen onbewust een beeld in het hoofd dat een politiechef een grote man met autoriteit moet zijn. Als een dame dit beeld moet ontkrachten, heeft ze een lastig gesprek.
Vraag is hoe je mensen bewust maakt van hun eigen (voor)oordelen en er voor zorgt dat ze deze niet gebruiken in hun sollicitatiegesprek.
Individuele schrijnende gevallen daargelaten, kan het natuurlijk ook zijn dat vrouwen op competenties gemiddeld genomen lager scoren op de posities waarover gerapporteerd wordt (veelal top management posities). Vrouwen en mannen zijn verschillend en analoog aan het algemeen geaccepteerd feit dat vrouwen minder ruimtelijk inzicht hebben (bijvoorbeeld kaartlezen) en mannen een minder goed ontwikkeld fijne motoriek kennen (beide zijn wetenschappelijk aantoonbaar), zo zou het ook kunnen zijn dat mannen gemiddeld genomen beter waren in de gevraagde competenties. Niet wetenschappelijk onderzocht, maar dus ook niet uit te sluiten. De suggestie dat vrouwen op basis van geslacht geweerd worden uit top functies is dus op zijn minst arbitrair. Bovendien geldt het adagium dat de beste moet winnen en geslacht geen rol zou moeten spelen. Neemt niet weg dat vragen over work/life balance in geen enkel geval relevant zijn voor een selectieprocedure en er inderdaad veel executive search bureaus zijn die er een bedenkelijke manier van selecteren op na houden die echt niets met competenties te maken hebben.
En het is aangetoond dat vrouwen (en niet mannen) met kinderen gemiddeld minder uren werken. Dat ze vaker toch ‘naar huis moeten om het kind op te halen’, etc. Vaak is zo’n zware baan niet enkel full time, het is ook overtime. En daar zit nog wel eens de crux.
Misschien is dat meer een issue van die functies, aangezien je ze misschien wel in die tijd moet kunnen doen, maar het feit dat vrouwen met kinderen gemiddeld genomen minder flexibel zijn in hun uren dan mannen met kinderen is ook bewezen.