Uit de cijfers van het AGO blijkt dat zo’n 11% van de beroepsbevolking actief op zoek is naar een baan. Het laagste getal sinds 2003. 
Een verklaring die de intelligence group geeft: ”Een afnemende arbeidsmarktactiviteit bevestigt dat in periodes van laagconjunctuur en recessie de mobiliteit en doorstroom op de arbeidsmarkt stagneert. Werknemers kiezen eerder voor de zekerheid van hun huidige baan dan voor de onzekerheid van een nieuwe baan.” Maar dat is wat vreemd.
In 2002 waren er zo’n 150.000 werklozen. Dat liep op tot zo’n kleine 500.000 in 2005. Het aantal mensen dat actief op zoek was, liep volgens het ago in die periode ook op. Van zo’n 11% in 2003 naar 15% in 2006. En nu zou het afnemen.
Mijn conclusie: dat “lage” percentage van 11% heeft niets te maken met de recessie. Het heeft te maken met een vertraagde reactie van de arbeidsmarkt op de recessie. Dat percentage gaat vast omhoog als de laagconjunctuur echt doorzet. Dat zie je terug in bv de zakelijke dienstverlening (26% actieve zoekers).
Gerelateerde artikelen:
Eén Reactie op “Zo’n 11% kijkt om zich heen”
Beste Ardienne,
Sterke analyse en goede redenatie. Uiteraard vul ik die graag aan. De werkloosheid kende haar laagste punt in 2001 met circa 250.000 werklozen (ik heb het exacte cijfer niet bij de hand) en daarna begon deze sterk te stijgen. Dit duurde tot 2004. In 2005 stabiliseerde de werkloosheid zich om in 2006 weer sterk te dalen. Al eind 2003 begon het aantal openstaande vacatures in Nederland weer te groeien. Wat je ziet met de arbeidsmarktactiviteit is dat deze reageert op een samenspel van toe- en afnemende werkloosheid en, vooral, het aantal openstaande vacatures. De cijfers van AGO laten een stijging zien tussen 2003 – 2004 die niet primair gerelateerd is aan werkloosheid, maar juist aan meer openstaande vacatures en ook de (lichte) economische groei. In 2004 nam de activiteit van mensen op de arbeidsmarkt weer toe om in 2006 tot een hoogtepunt te komen. Deze activiteit werd primair veroorzaakt doordat mensen begonnen te jobhoppen, niet door de toenemende werkloosheid. Daarna zakte de arbeidsmarktactiviteit omdat de stemming op de arbeidsmark meer werd van “gevonden worden in plaats van zelf zoeken”.
Neemt niet weg dat je redenatie van vertraging op de arbeidsmarkt zeker klopt. In Q1 was de werkloosheid nog maar licht opgelopen en zijn het aantal openstaande vacatures sterk teruggelopen. Daarbij zitten we al ruim een half jaar in recessie. In de komende maanden zal de werkloosheid sterk gaan toenemen (als we het CPB moeten geloven) en zal – naar waarschijnlijkheid – het aantal openstaande vacatures laag blijven. Als er dan in de komende kwartalen sprake zal zijn van oplopende arbeidsmarktactiviteit, zal dat eerder zijn door gedwongen activiteit (werkloosheid) dan spontane activiteit (jobhoppen). Zeker als we echt tot 700.000 werklozen doorstijgen (200.000 meer dan 2005).
Echter…. het zal mij niet verbazen als de arbeidsactiviteit in 2009 gemiddeld niet boven de 12% en de werkloosheid toch sterk zal stijgen. Ik denk dat, hoe meer de werkloosheid gaat stijgen, des te minder mensen gaan jobhoppen. Deze groep drukt waarschijnlijk het percentage sterker dan dat de toenemende werkloosheid het percentage kan laten toenemen. Maar eerlijk is eerlijk, dat is ook koffie dik kijken. Ik zou willen dat ik een glazen bol had ;-)
Al met al…. een bijzondere dynamiek en zeker de moeite waard om dit in de komende kwartalen te blijven volgen. De spelregels veranderen op dit moment zo snel op de arbeidsmarkt dat alles mogelijk kan zijn…..