Als Hindoestaanse vrouw herken ik mij in deze situatie. Ik heb geluk gehad dat ik als tiener van huis ben weggelopen vanwege de sociale druk en het geweld binnen het huis. Sindsdien heb ik gewerkt en ik heb mij helemaal aangepast aan de Westerse mentaliteit maar ik heb mijn cultuur behouden. Aanpassen aan het land waar je woont wil niet zeggen dat je je cultuur moet opgeven. Dit is juist een verrijking voor de Nederlandse samenleving want Nederlanders houden juist van mensen die anders zijn maar de gewoonte en gebruiken van hun land respecteren. De niet Westerse meisjes moeten een duwtje in de rug krijgen om voor zichzelf op te komen en zich te mengen in de maatschappij, en ze zullen inzien dat het geen boze wereld is daarbuiten maar juist een vriendelijke wereld dan hun eigen wereld. Ik probeer een brug te slaan tussen de Westerse wereld en niet Westerse en het lukt aardig maar ik ben er nog lang niet.

Ik ben het er zeker mee eens dat deze groep niet vergeten mag worden. Ben van mening dat hier een interessante uitdaging zit voor de werkgevers die zich op deze groep richten. Ik lees hier interessante en zeker relevante informatie werkgevers mee moet nemen in de wervingsstrategie.