Social media in de zorg: koudwatervrees of oprechte angst?

Al vaker heb ik het hier gehad over de combinatie zorg en social media. Mijn overtuiging is dat een slimme en transparante inzet van social media de zorg in Nederland op een nog hoger plan kan brengen. En dan heb ik het met name over de rol die de patiënt speelt in het hele zorgproces. Hij  staat eigenlijk nog altijd een beetje aan de zijlijn van zijn eigen beter-worden-proces.

Ik merk het elke keer weer als ik met artsen of verpleegkundigen spreek: social media wordt nog niet écht gezien als een middel om mee te communiceren. Patiënten en hun familie die over de zorg gaan twitteren? Volgens sommigen zou het maar beter verboden moeten worden.

Neem nu Zorgkaartnederland.nl. Een waardevolle toevoeging aan een transparante zorg. Afgelopen week viel er zowel op een bijeenkomst van artsen als op een sessie met hoofdzakelijk verpleegkundigen een tendens te bespeuren van onbekendheid en daarna afkeuring. “Hoe kan een patiënt mij nu beoordelen?” “Iedereen kan zo maar wat opschrijven. En dan ook nog anoniem!”

De Nederlandse Patiënten Consumenten Federatie (NPCF) daarentegen meldt nu juist dat 97% van de patiënten zelf de keuze wil kunnen maken voor de juiste arts of het beste ziekenhuis. En daar hebben ze natuurlijk de juiste informatie voor nodig. En de behoefte bij patiënten aan goede en onafhankelijke patiënteninformatie groot is, aldus de NPCF. “Daar bieden we met onze website ZorgkaartNederland.nl patiënten bijvoorbeeld gelegenheid om ervaringen uit te wisselen.”

Deze week werd overigens op deze site de 75.000e waardering geplaatst. Dat is toch veel meer dan de meeste artsen denken. Sterker nog, tot mijn verbazing blijkt een groot deel van de artsenpopulatie het hele fenomeen Zorgkaart niet te kennen. Laat staan initiatieven als Drimpy, Iemand zoals ik of Mijnzorgnet. En dat terwijl juist daar voor de beroepsgroep informatie is te vinden van en over hun doelgroep zelf. Wat vinden ze nou goed aan jou als arts en wat kan (nog) beter? Met andere woorden, allerhande middelen die het luisteren naar de patiënt zoveel makkelijker maakt. Waardoor uiteindelijk de zorg veel beter wordt.

Ik hou het voorlopig maar op de onbekendheid van het fenomeen ‘terugpratende patiënt’. Maar de nieuwe generatie artsen weet  gelukkig niet beter dan dat alles gedeeld kan (en misschien wel moet) worden.

 

 

Word lid van de arbeidsmarkt.blogo.nl nieuwsbrief
nieuwsbrief
Like onze Arbeidsmarkt.blogo.nl pagina op facebook:
Reageer via Facebook Reageer

Laat een reactie achter

*